Terrassen die weer open gaan, met drank, hapjes, zon, vrienden en kennissen. Auto’s, trams en bussen met winkelend publiek. Flanerende mensen. Jaloers kijk ik naar die beelden van Tel Aviv en Haifa. Mannen, vrouwen en kinderen komen na maanden uit de lockdown. Joods en Arabisch, jong en oud, arm en rijk, dik en dun. De…
Johan Derksen maakte jaren geleden op televisie grappen over ‘zwartjes’. Sommigen vonden het heel grappig toen hij dat een paar jaar terug herhaalde en koppelde aan Sylvana Simons. Dat mag in Nederland. Maar zou hij daarmee de ideale man zijn om te spreken bij de herdenking van het slavernijverleden? Zou hij goed passen bij het…
Het is intussen meer dan twee maanden geleden. Maar het voelt als gisteren. Elke dag denk ik aan haar. Hoor haar stem. Zie haar gezicht. In het ziekenhuis vertelde ik haar hoe mijn nieuwe woning eruit zou gaan zien. De verbouwing vlot, maar zij zal het resultaat niet kunnen zien. Dat wist ik al toen…
Al vele weken is ieders leven anders dan anders. We zitten bovenop elkaar, opgehokt door corona en kunnen alleen stapje bij stapje het normale leven weer enigszins oppakken. Maar wel op anderhalve meter en meer en meer met mondkapjes. Een echte vakantie of ontspannen op reis is er maar amper bij. Het is misschien door…
Nog steeds werken velen op afstand. Dat geldt ook voor mij. Ik Zoom, Webex, FaceTime en Whatsapp me suf. Met beeld, geluid en toetsenbord. Koffie, ontbijt en elke dag weer nieuwe beeldscherm-meetingen. Dat wordt meer en meer mijn nieuwe routine. Dag in, dag uit. Met tussendoor huiswerk-vragen van de ene dochter, vragen over werk en…
Hoe logisch zou het zijn om aan de vooravond van Pesach iets te schrijven over dat achtdaagse feest. Ik zou kunnen vertellen wat het voor mij, met mijn seculiere leven, betekent. En hoe ik toch elk jaar op mijn manier, en met enkele naasten, invulling aan het feest geef en stilsta bij de bevrijding van…
Pakjesavond, Chanoeka en Oud en Nieuw liggen achter ons. Kerstbomen in de stad en de winterse vakantieperiode ook. Nieuwjaarsrecepties staan nu op het programma. De eerste van het jaar was opnieuw die van de gemeente Amsterdam, met speech van de burgemeester. Waar zij vorige keer uitblonk in voorzichtigheid, was ze deze keer scherp en to-the-point….
Sommige zomervakanties vergeet je nooit. 2014 was voor mij zo’n vakantie, toen ik met dochters en vriendin een synagoge opzocht in Trondheim, Noorwegen en later in mijn column schreef over de beveiliging. De onrust in de wereld was dat jaar groot en niet alleen vanwege de MH17. Dat ik die vakantie ook nu nog herinner als de…
Bloemen komen uit. Terrassen stromen vol. Het is februari, maar voelt als april. Het lijkt erop dat de klimaatverandering doorzet en onze winters meer en meer veranderen in lentes. En ‘stiekem’ geniet iedereen ervan, langs het water, op een plein of naast de Amsterdamse Weesperstraat in de Hoftuin. Ook een ‘klimaatdrammer’ als ik vind het…
“Dit is mijn uitspraak en hier moet u het mee doen” zegt John Reid aan het eind van zijn programma De Rijdende Rechter als hij zijn oordeel geeft als rechter op locatie. Vervolgens volgt geen vreugdedansje van de twee partijen die onenigheid hadden, maar meestal wel een vorm van acceptatie. Reid verdiept zich in de…
Als je wilt, kun je elke dag tal van negatieve uitingen horen. Mensen die elkaar voor rotte vis uitmaken op straat, op sociale media of op televisie. Of oproepen om de ander de voet dwars te zetten en dat wat voor hem of haar belangrijk is kapot te maken. Soms begrijp ik de irritatie, die…
‘Hé eikel’… schreef iemand mij vandaag op twitter. ‘Je bent echt een D66-lul’. Tja, ik ben intussen aardig aan dat soort teksten gewend. En ik ben niet van suiker. Maar toch… deze week knaagde het aan me. Het aantal reacties op mijn kritische tweet over die persiflage op het winnende Israëlische Songfestivallied in de show…
25 Elul 5786
