Lion Sun – blog Raya Haller

De oorlog met Iran is nu zes dagen aan de gang. Raya Haller vluchtte tot dusver circa vijftig keer de schuilkelder in en probeert met oefeningen de oorlog van zich af te zetten. Dat lukt redelijk. Tegelijkertijd heeft ze contact met haar vriendin Anath, die Iraanse wortels heeft en daardoor extra betrokken is bij deze oorlog.

Voor mijn werk schrijf ik over de cirkels van betrokkenheid en van invloed van Stephen Covey. Volgens hem hebben mensen een ‘cirkel van betrokkenheid’ met dingen waar ze zich zorgen over maken, maar waar ze geen invloed op hebben, zoals oorlog of klimaatverandering. Aan de andere kant erkent Covey dat er een ‘cirkel van invloed’ is, met zaken waar je wel direct invloed op kunt hebben, zoals je eigen gedrag, hoe je reageert op situaties, je gewoonten en eigen vaardigheden.

Covey heeft ook oefeningen en die pas ik op mezelf toe, zeker nu we in Israël weer in een oorlog zitten. Een van doe oefeningen moedigt je aan om in onzekere tijden je te richten op activiteiten die een gevoel van houvast geven: steun geven aan jezelf en anderen, vrijwilligerswerk en hulp, je routine zo gezond mogelijk houden, en meer. Proactieve mensen richten hun aandacht hierop en versterken zo hun gevoel van controle.

Schuilkelder

Zulk advies kunnen we hier in Israël wel gebruiken. Ondertussen doet Hezbollah ook mee aan de oorlog. Het luchtalarm blijft loeien en de raketten komen van alle kanten. Ik ren naar de schuilkelder: inmiddels zo’n vijftig keer sinds de oorlog zaterdag uitbrak. Dat ligt buiten mijn invloed.

Lion Sun

Wat wél binnen mijn invloed ligt, is waar ik mijn aandacht op richt. En eerlijk? Ik ben bijna verslaafd aan het scrollen op sociale media naar Iraanse influencers. Ik kijk naar de beelden van Iraniërs die over de hele wereld de straat op gaan. Het lied ‘Lion Sun’ van 021kid gaat viraal. Overal zie ik video’s van mensen die zingen, dansen, vieren. Daar word ik zó blij van. Ik richt me op hun energie, op hun vreugde, op hun hoop. En dat geeft me kracht, ondanks dat onze nachten en dagen dagelijks zijn opgebroken.

Dutchess

Ik bel mijn vriendin Anath, die deel uitmaakt van de Dutchess, de sociale groep van Nederlandse vrouwen in Tel Aviv. Het is een van de vele Nederlandse sociale groepen van het Elah Centrum die we juist nu proberen te ondersteunen. In de Dutchess-groep hebben we veel contact via WhatsApp zodat we weten hoe iedereen er voor staat. 

Ik wilde van Anath horen hoe dit moment voelt — diep van binnen — als vrouw met Perzische wortels. Haar moeder kwam als tweejarig meisje in 1952 via Turkije naar Israël. In Tel Aviv ontmoette ze haar Nederlandse man. Hij werkte veel in Iran en in 1977 gingen ze samen terug. In 1979 was haar vader daar toen de revolutie uitbrak. Hij vluchtte hij naar Nederland.

Anath groeide op met de nostalgische verhalen over Perzië van haar grootouders. Ze voelt zich verbonden met een land dat ze nauwelijks kent. Elke keer als naar het Verre Oosten reisde en haar vliegtuig boven Iran vloog, keek ze naar beneden, hopend iets te zien. Een verlangen naar een plek die in haar zit.

Dromen

Deze tijd voelt voor haar hoopvol. Ze volgt alles via Facebook, Instagram, Ynet en The Free Press. Ze droomt ervan om samen met haar moeder en zus naar Teheran te vliegen. En thuis leg ik mijn dochter uit wat dit betekent. Zij heeft een Perzische opa van vaders kant. Ik vertel haar over haar familiegeschiedenis, over vluchten en vrijheid, over waarom dit moment geschiedenis kan schrijven.

Raya Haller is medewerker digitaal en externe relaties van Elah, een stichting die in de frontlinie staat van de psychologische hulp in Israël. Ter plaatse schrijft ze een blog voor Jonet.nl over hoe het is te leven in deze oorlog.