De pest van onze tijd – column Michel Kotek

Het islamisme is de pest van onze tijd, schrijft Michel Kotek. Hij schetst de situatie in Iran, waar het islamistische regime in een maand tijd zestigduizend burgers vermoordde. Toch blijven zij de straten op gaan. Ook staat hij stil bij de bijzondere band tussen Joden en Perzen. Oproep aan iedereen: ‘Sluit uw ogen niet voor het onrecht dat de Iraanse bevolking overkomt, verhef uw stem!’

De pest is een zeer besmettelijke infectie, die ook wel bekendstaat als ‘de zwarte dood’, een vernietigende ziekte. Deze is nagenoeg verdwenen, maar heeft plaatsgemaakt voor het islamisme. Deze vorm van religieuze terreur beschouwt de islam niet als religie, maar als een politiek en maatschappelijk systeem dat de staat en samenleving haar islamitische fundamentalistische wil oplegt.

Invoering van de sharia [islamitische wetgeving, MK] is de eindbestemming. Alles wat afwijkt of er andere levensopvattingen op nahoudt, wordt gedood of met strenge hand onderworpen aan het totalitaire gedachtegoed, zo ook in Iran.

Khomeini

Het overgrote deel van de Iraanse bevolking is al jarenlang klaar met de sjiitische dictators, maar wordt op ongekende wijze onderdrukt. Sinds de Islamitische Revolutie in 1979 plaatsvond en ayatollah Ruhollah Khomeini met hulp van linkse anarchisten de macht greep, vonden grootschalige mensenrechtenschendingen plaats. Vrouwenrechten, anders georiënteerden, simpelweg een ieder met een afwijkende mening heeft het nakijken.

Boze tongen

In de afgelopen maand vielen in Iran zestigduizend burgerdoden. Ter vergelijking: Israël vecht ruim twee jaar een onmogelijke uitgelokte oorlog uit, waarbij 71.000 doden vielen aan Gazaanse zijde. Een substantieel deel van dat aantal is minder onschuldig dan boze tongen beweren. Maar een significant verschil: De Iraanse onderdrukkers schieten op weerloze ongewapende burgers, terwijl Hamas zich verschuilt achter de eigen bewoners in een zeer complexe ‘urban warfare’.

Geen alternatief

Het simpele feit dat de moedige Iraniërs desondanks toch de straat opgaan is, omdat er simpelweg geen alternatief is. Als het ooit moet gebeuren dan is het nu. Iran is, als as van het kwaad, evenals de Iraanse vazallen ernstig verzwakt na de desastreus verlopen twaalfdaagse oorlog tegen Israël en het kaltstellen van Hezbollah in Syrië, Libanon, Hamas in de Gaza en Houthi rebellen in Jemen.

Ik blijf van de daken gillen: “Waar blijven politici, media en rectoren met oproepen, acties en keiharde sancties tegen dit barbaarse Iraanse regime en islamisme? En waar zijn de Greta Thunberg’s van deze wereld die de Iraanse bevolking willen ondersteunen en met een flotilla de Straat van Hormuz wenst af te sluiten.”

Islamisme en links

De geschiedenis herhaalt zich. Ziet u het verband tussen toen en nu? Het is opnieuw de levensgevaarlijke alliantie van islamisme met links, dat na Iran nu ook ons vrije westen in het ravijn wil storten en hier een sharia-wetgeving wil invoeren, en kalifaat wil vestigen. Al jarenlang praat het democratisch naïeve westen over maatregelen die onze westerse democratieën moeten beschermen.

Maar door klungelig gebrek aan daadkracht ziet een organisatie als de Moslimbroederschap haar kans schoon en preekt openlijk diezelfde boodschap van islamisme in onze EU, waar de Iraanse bevolking nu zo hard tegen vecht.

Sterke band

Iraniërs en Joden strijden hand in hand tegen het grote onrecht dat de Iraanse bevolking sinds 1979 ondergaat. Maar wat veroorzaakt die sterke band tussen Perzen enerzijds en Joden anderzijds? Hun band gaat liefst 2.700 jaar terug. Door toedoen van de Assyrische koning Shalmaneser werden Joden in 722 voor Chr. verdreven uit het Koninkrijk Israël en verbannen naar Khuzestan, een grote provincie gelegen in Iran.

De eerste Joodse diaspora was daarmee een feit. De gebieden Samaria, Galilea en delen van Transjordanië maakten overigens deel uit van datzelfde Koninkrijk Israël. Met de verdrijving door het Nieuw-Babylonische Rijk in 586 voor Chr. werden opnieuw veel Joden verdreven uit Judea en verbannen naar Iran. Later in 539 voor Chr. werd het nieuw-Babylonische Rijk veroverd door het Achaemenidische Perzische Rijk. Deze nederlaag leidde tot de terugkeer van de macht naar Babylon.

Mizrachi

Uiteindelijk kregen de Perzische Joden – Mizrachi – in het Perzische Achaemenidische Rijk, dat werd geleid door Cyrus de Grote, opnieuw grote religieuze vrijheid. Hen werd zelfs toegestaan terug te keren naar Jeruzalem. Dat niet alles hosanna was voor de Joodse Perzen getuigt het verhaal van Haman die bij Koning Ahasveros (Xerxes I) aandrong op vernietiging van alle Joden. Koningin Esther wist erger te voorkomen.

De Iraanse revolutie in 1979 maakte een einde aan de jarenlange warme band tussen de Joden en Perzen. Van de grote Joodse gemeenschap van destijds 120.000 personen leeft nog slechts een fractie in Iran.

Oproep

Sluit uw ogen niet voor het onrecht dat de Iraanse bevolking overkomt, verhef uw stem! Steun daarbij de nieuwe Iraanse volksheld Reza Pahlavi, de kroonprins die niet uit is op een nieuwe Iraanse monarchie, maar Iran tot een heuse democratie wil omvormen. Realiseer u dat de strijd die de dappere Iraniërs voeren, onze strijd is.

Na de Joden zijn immers de christenen, vredelievende moslims, anders georiënteerden en zovele andere groepen aan de beurt. Als iets onze vrije samenleving bedreigt, dan is dat overmatige tolerantie en Islamisme, ook wel de ‘Pest van onze tijd’.