Lindsey Graham, beste vriend van Israël – in memoriam

Het plotselinge overlijden van de Amerikaanse senator Lindsey Graham wordt in en buiten de VS betreurd. In het Midden-Oosten treuren Israël en de bondgenoten van het land om het wegvallen van de Republikein, die pro-Israël was en voor een harde opstelling tegen Iran was. In eigen land onderhield Graham een sterke band met pro-Israëlische groepen en leden van de Joodse gemeenschap.

Lindsey Olin Graham werd geboren op 9 juli 1955 in de plaats Central, in de staat South Carolina. Zijn jeugd werd sterk beïnvloed door het kleine familiebedrijf die zijn ouders runden: een combinatie van een café, bar en biljartzaal, bekend als Sanitary Cafe. Ook was het een slijterij. Al op jonge leeftijd hielp hij mee in het bedrijf, waardoor hij gewend raakte aan lange werkdagen en veel verantwoordelijkheid, maar ook aan sociaal contact.

Darline

Toen Graham 21 jaar was, overleed zijn moeder aan lymfeklierkanker, waarna zijn vader vijftien maanden later stierf aan een hartaanval. Zo werd hij de wettelijke voogd van zijn dertienjarige zus, Darline. Hij besloot voor haar te zorgen en haar te begeleiden. Graham heeft later meerdere keren gezegd dat deze periode hem volwassen maakte. Oo heeft het zijn gevoel voor verantwoordelijkheid sterk gevormd.

Opgekeken

Omdat Graham in dienst was tijdens het familiedrama, kon hij later zijn studie aan de universiteit van South Carolina beter combineren met de opvoeding van zijn negen jaar jongere zus. “Hij is een soort broer, vader en moeder in één,” zei Darline later. “Ik heb altijd tegen Lindsey opgekeken.” In 1977 studeerde Graham af met een bachelor in de psychologie. Vervolgens haalde hij in 1981 zijn master in de rechten.

Advocaat

Na zijn afstuderen werd Graham in 1982 benoemd tot officier in het  Judge Advocate General’s Corps (JAG Corps) van de  Amerikaanse luchtmacht. Nog in datzelfde jaar trad hij in actieve dienst. Zijn militaire carrière begon als advocaat voor de luchtmacht, eerst thuis en later in Duitsland, waar hij de functie van hoofdaanklager voor Europa vervulde.

Naar Washington

Na de Eerste Golfoorlog (1991) keerde Graham naar huis en in 1992 werd hij gekozen in het Huis van Afgevaardigden van South Carolina. Hij diende één termijn, van 1993 tot 1995, omdat hij inmiddels in de race was voor een plek in het Congres in Washington DC, die hij won. Vervolgens bleef hij daar totdat hij werd gekozen als senator, in 2002. Hij volgde de veteraan Strom Thurmond op.

Trump

Mettertijd ontwikkelde Graham zich tot een conservatieve Republikein met een pragmatische kant. Sommigen noemden hem een opportunist, onder meer omdat hij het in de voorverkiezingen van 2016 opnam tegen Donald Trump en hem te vuur en te zwaard bestreed, maar nadat die president geworden was, met hem samenwerkte. Graham werd niettemin in Washington en daarbuiten gerespecteerd.

Europa

Tijdens de twee presidentschappen van Trump was het Lindsey Graham die in het Witte Huis bleef wedijveren voor de Oekraïense zaak. Een dergelijke stem ‘van binnenuit’ was voor Europa nodig om de zakenman-president bij de les te houden waar het de Russische agressieoorlog betreft. Trump weifelde vaak en had de neiging om Rusland te steunen ten koste van Oekraïne. Graham voorzag hem van de juiste tegenargumenten.

Israël

Maar er was meer op buitenlandgebied dat Graham uitzonderlijk maakte: gedurende zijn politieke loopbaan heeft hij een van de meest uitgesproken pro-Israëlische profielen in de senaat opgebouwd. Zijn band met Israël was vooral politiek en strategisch van aard, gebaseerd op zijn visie dat Israël een cruciale bondgenoot van de VS is in het Midden-Oosten.

Standpunten

Graham onderhield jarenlang nauwe contacten met Israëlische leiders, bezocht het land regelmatig en sprak zich consequent uit voor militaire, diplomatieke en economische samenwerking met de VS. Vaak heeft hij publiekelijk verklaard dat Israël het recht heeft zichzelf te verdedigen. Die standpunten leverden veel waardering op bij pro-Israëlische organisaties, maar ook kritiek van mensenrechtenorganisaties en anderen.

Ambassade

In het Congres heeft Graham talrijke wetsvoorstellen en resoluties gesteund die Israël ten goede kwaen. Hij maakte zich sterk voor de financiering van de Iron Dome en was voor een harde Amerikaanse opstelling tegen Iran, dat hij beschouwde als de grootste bedreiging voor de veiligheid van Israël. Ook steunde hij de beslissing van president Trump om de Amerikaanse ambassade te verplaatsen naar Jeruzalem.

Joodse gemeenschap

Met de Joodse gemeenschap in Amerika heeft Graham eveneens sterke relaties opgebouwd, met name via Joodse organisaties, religieuze leiders en pro-Israëlische belangenclubs. Hij sprak vaak op hun bijeenkomsten, met name over de veiligheid van Israël, het bestrijden van antisemitisme en de bescherming van religieuze vrijheid. Door veel pro-Israëlische organisaties werd hij gezien als een vriend van Israël en het Joodse volk.

Aorta

Graham was in DC actief en reisde de wereld rond. Kort na een reis naar Kiev werd hij thuis onwel. De ambulancedienst reageerde op zaterdag rond half negen ‘s avonds op een melding over een patiënt met pijn op de borst. Eenmaal aangekomen bleek dat de patiënt een hartstilstand had. Reanimatie was tevergeefs. Op zondag werd bekend dat Graham was overleden aan een aortadissectie.

Netanyahu

In de VS waren vriend en vijand geschokt over de plotse dood van Graham. Hij werd geprezen voor zijn inzet voor het land, door zowel linkse als rechtse politici. Vanuit het Midden-Oosten kwamen er condoleances en warme woorden. De Israëlische premier Netanyahu noemde Graham een ‘geliefde vriend’ van Israël. Hij zei dat Graham begreep hoe nauw de veiligheid van de VS en Israël met elkaar verbonden zijn.

Herzog

Ook de Israëlische president Yitzhak Herzog treurde om de dood van de senator. Die omschreef Graham als een ‘ware vriend van de Staat Israël’ en bedankte hem voor zijn jarenlange steun aan de veiligheid, en voor het welzijn van zijn land. Herzorg benadrukte dat Graham door veel Israëliërs zou worden herinnerd vanwege zijn vasthoudende betrokkenheid bij de Amerikaans-Israëlische relatie