Nog meer schoenen aan de Donau? – column Ya’akov Almor

Vanuit Israël sloeg columnist Ya’akov Almor deze week gade wat er in politiek Den Haag gebeurde. De omstreden motie van GroenLinks-PvdA dat pleit voor een totaal wapenembargo tegen Israël, daarmee burgerslachtoffers op de koop toenemend, sloeg ook bij hem in als een bom. Weet de van oorsprong Hongaarse Piri wel genoeg over Hongarije in de Sjoa?

Ik volg de ontwikkelingen in de Nederlandse politiek niet dagelijks, maar de inmiddels beruchte motie van GroenLinks-Pvda-Kamerlid Kari Piri ontging mij niet. Donderdag moest ik mijn ogen een paar maal uitwrijven en het nieuws herlezen voor ik de volledige, schokkende strekking van Piri’s voorstel bevatte.

In een debat eerder op de dag met demissionair minister van Buitenlandse Zaken Casper Veldkamp bleek dat de Tweede Kamerfractie van GroenLinks-PvdA voorstelt dat de levering van Nederlandse onderdelen voor het Israëlische luchtverdedigingsysteem Iron Dome wordt stilgelegd. “Israël is op dit moment de agressor, als Israël slachtoffer zou zijn hebben we een andere discussie,” sprak aanjager Piri.

Groningen

Let wel, dit parlementslid ontbreekt het over het algemeen niet aan kennis of mededogen. Vorige maand bezocht ze in Groningen gewonde Oekraïense veteranen, families die in Nederland hun leven proberen op te pakken. En tijdens een recent bezoek aan Libanon stond ze stil bij het lot van Palestijnen in Libanon en leerde wat wij hier allang weten: dat ook de derde en vierde generatie nakomelingen van Arabische vluchtelingen uit het voormalige Britse Mandaatgebied Palestina daar geen rechten hebben.

“Er zijn slechts beperkt aantal sectoren waarin zij mogen werken. En het bezit van land, woning of een bedrijf is niet toegestaan. Elk gesprek om de rechten van Palestijnen in Libanon te verstevigen, werkt op weerstand vanwege de sektarische machtsverhoudingen in het land,” zei het Tweede Kamerlid.

Blootstelling

Indien Piri’s motie zou zijn aangenomen, dan zou dit de functionaliteit van Israël’s verdedigingsystemen tegen raketaanvallen saboteren. Resultaat: de blootstelling van de burgerbevolking aan de  ballistische en andere raketten. Wel, we hebben inmiddels gezien wat voor dood en verderf de Iraanse raketten bij ons aanrichten. Op vrijdag werden in Haifa’s benedenstad een moskee en kerk verwoest door een Iraanse raket.

Piri is duidelijk in haar positie en selectieve veronwaardiging. “Als Israël slachtoffer zou zijn hebben we een andere discussie.” Hoe moeten we dit lezen? Heel simpel. Wat betreft Piri – en de GroenLinks-PvdA-, PvdD-, SP- en DENK-fracties – moeten eerst veel meer Israëlische burgers dood, voordat Piri Israël zou willen steunen. Om hun doelen te bereiken nemen zij dode Israëli’s op de koop toe.

Weinig kennis

De laatste keer dat het volk Israël – het Joodse volk – slachtoffer was, was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Die herinnering wordt hier in Israël levend gehouden. Maar hier blijkt toch dat Kati Piri  niet weet of niet wil weten dat Israël zich al meer dan eeuw tegen agressie van terroristische organisaties, vijandige buurlanden en mogendheden verdedigt. Ze toont weinig kennis, voeling en inlevingsvermogen over en met de Israëlische samenleving en volksgeest, die weigert zich in een slachtofferrol te laten duwen.

Boedapest

Ik weet niet wat Piri in haar geboorteland Hongarije in haar opvoeding heeft meegekregen en of dat invloed heeft gehad op haar huidig gedrag. Je mag hopen dat ze ook de zwarte bladzijden uit de Hongaarse geschiedenis kent en in het bijzonder over de beruchte Hongaarse nazi’s (Pijlkruisers) die in 1944 vele honderden Hongaarse Joden in Boedapest aan de oever van de Donau doodschoten en in de ijskoude rivier lieten doodbloeden.

Mevrouw Piri kent ongetwijfeld het monument dat hier aan herinnert. Ik heb daarom wel een vraag aan haar: Hoeveel meer schoenen moeten er aan de spreekwoordelijke Donau komen te staan?