Echte vrede – column Hanneke Gelderblom

Juist vrouwen kunnen het verschil maken in een het bewerkstellingen van vrede tussen Israël en de Palestijnen. Dat betoogt Hanneke Gelderblom in haar column. Hoewel ze aan de onderhandelingstafel moeten zitten, zijn vrouwen ondervertegenwoordigd. ‘Voor zover bekend is Sigrid Kaag het enige vrouwelijke lid van de Trump-groep voor de wederopbouw van Gaza’, concludeert Gelderblom.

Zo af en toe  zijn er op de radio en in de geschreven media berichten te vinden over de in het najaar in Israël geplande verkiezingen. Die vinden op 25 oktober plaats. Ook in de Palestijnse gebieden komen er verkiezingen, precies een maand later. In de berichten over Israël wordt vooral gespeculeerd over wat premier Benjamin Netanyahu zal gaan doen wanneer zijn huidige coalitie in de knel komt.

Zoals bekend spelen de ultra-rechtse ministers Ben Gvir en Smotrich daarin een hoofdrol. Ze ontkennen het bestaan van de Palestijnen glashard en willen niets weten van een onafhankelijke Palestijnse staat.

Ideologie

Israël is een land, in 1948 door de Verenigde Naties erkend. Maar het wordt door leiders van de grote landen in de regio zoals Iran nog steeds beschouwd als een land dat er niet hoort te zijn. Wat ooit islamitisch grondgebied was kan en mag niets anders worden, zo is de ideologie. Het Hamascharter is daarover ook kristalhelder, maar velen weten niet eens dat zoiets bestaat.

Het zou voor iedereen duidelijk moeten zijn dat veiligheid, en dus steeds alert en goed bewapend zijn, voor Israël een essentiële rol speelt zo niet altijd voorop staat. Netanyahu speelt met verve die rol van ‘Mister Security’. Dat de Palestijnen niet worden gezien als gewenste buren – die trouwens ook een oeroude band met het land hebben – maar slechts als een constante bedreiging, is een zaak die de wereldgemeenschap niet heeft weten aan te pakken.

Werkelijke oplossingen

In de VN wordt vaak en met veel emotie over dit Midden-Oosten-probleem gesproken, maar werkelijke oplossingen die tot vrede leiden worden daar niet geboden. Het zijn eindeloze veroordelingen, en het is weinig tot niets dat positief is dat uit de VN voortkomt.

Daarom is het zo jammer te moeten vaststellen dat door vele wellicht met oliedollars betaalde journalisten van zendels zoals Al Jazeera niet of nauwelijks bericht wordt wordt over de vele vredesgroepen en vredesbesprekingen tussen Israëli’s en Palestijnen. En ook van buiten Israël wonende Joden en Arabieren. De vraag blijft steeds of ‘verzet’ de enige weg naar vrijheid biedt.

Vredesgroepen

Vrouwen hebben die vraag al lang met ‘nee’ beantwoord. Samen spreken in het belang van de toekomst van je kinderen is voor hen beiden daarbij het belangrijkste motief. Er zijn veel vredesgroepen waarbij de meesten ook afgevaardigden in tal van landen hebben die via Zoom en andere mediakanalen meedenken. De Israëlische vredesbeweging ‘Woman Wage Peace en hun Palestijnse counterpart Women of the Sun’ is naast AlMEP een van de bekendste.

De VN-resolutie 1325 zegt dat bij vredesonderhandelingen minstens vijftig procent aan de onderhandelingstafel vrouw moet zijn. Noord-Ierland vormt daarvoor het goede voorbeeld: daar is dat al eens gebeurd en heeft het uitstekend gewerkt. Na het Goede Vrijdagakkoord van 1998 hebben vrouwen én mannen de vrede samen uitgebouwd.

Kaag enige vrouw

Een paar weken geleden is de Trump-groep die het herstel en de wederopbouw van Gaza moet gaan leiden, ingesteld. Voor zover bekend is Sigrid Kaag het enige vrouwelijke lid. Intussen is deze groep nog niet een keer bij elkaar geweest. En is er sprake van enige internationale controle op beide verkiezingen? Geen woord daarover. 

Daarom is in beide gevallen niet uitgesloten dat degenen die nu aan de macht is en volgens de laatste peilingen zal gaan verliezen op het laatste moment iets zal verzinnen waardoor die geplande verkiezingen niet eens doorgaan. Laten we hopen dat de verkiezingen in Israël en de Palestijnse gebieden goed verlopen, en een afloop hebben die een uitweg biedt naar echte vrede.