Politie door de bocht – column David Barnouw

David Barnouw bekritiseert de rol van de politie in Nederland. Hij constateert dat die niet of nauwelijks handhaaft als zaken scheef lopen en komt met voorbeelden. ‘Oud-commissaris Bernhard Welten van Amsterdam deed er nog een schepje bovenop door naar de Duitse bezetting te verwijzen’.

De laatste tijd werd regelmatig geschreven over de in- en inluie Tweede Kamerleden van de PVV, die wel veel lullen op hun X of tik-tok, maar het gewone handwerk in de Kamer graag overslaan. Behalve natuurlijk toen hun politiek pientere leider Geert Wilders een gaatje zag om een amendement erdoor te krijgen die hulp aan illegalen strafbaar stelt. Er waren wat andere Kamerleden afwezig, namelijk bij de Keti Koti herdenking.

Sommigen om oprechte redenen en anderen hadden het ‘stem op mij’ duidelijk op hun dikke witte voorhoofd staan. Er werd terecht geprotesteerd tegen deze verharding van het vreemdelingenbeleid in Nederland, maar het opvallendst was de reactie van Janny Knol, korpschef van de Nationale Politie. Veel collega’s voorzien dan ook morele dilemma’s, volgens Knol:

“Ze werken bij de politie om kwetsbaren te helpen, niet te vangen.’ In de verklaring van de korpsleiding staat: ‘Bij hulpverlening aan iemand die illegaal in het land is, zou de politie dus feitelijk in overtreding zijn. Dit is een onwenselijke situatie.”

Vreemd genoeg is er weinig reactie op gekomen.

Ik heb het dagblad de T. er niet op nageslagen, maar ik vrees dat de columnisten-trollen nog niet bekomen zijn van de schrik dat de Nationale Politie door een vrouw wordt geleid. Onze dienders onder leiding van een vrouw: het moet niet gekker worden in dit land!

EW schreef: ’Hoe belangrijk het ook is dat een wet uitvoerbaar is, het hek is van de dam als de politie voortdurend haar mening etaleert als ze het ergens niet mee eens is. De Nationale Politie is geen politieke partij en is ondergeschikt aan de minister en het bevoegd gezag’. En daar kan ik het wel mee eens zijn, want het regelmatig zelfstandig optreden en niet-optreden van onze politie verhoudt zich slecht tot hun officiële taken.

Een paar voorbeelden:

Aan de grens stonden kortgeleden doorgeslagen burgers in gele hesjes personenauto’s te ‘controleren’ op illegalen; op ‘zwarten’ zoals een van hen eerlijk toegaf. In plaats dat de politie deze wetsovertreders oppakten, kwam het lamme excuus dat ze op privéterrein opereerden. Dus als een nepagent bij mij thuis binnendringt, komt de politie niet, want het is privéterrein.

Toen de grote oppositieleider zich opruiend bij verschillende anti-AZC-acties ophield, werd hij niet eens weggestuurd, laat staan aangehouden.

Bij de anti-Zwarte Pieten acties bleken de politieagenten steeds achter de tegenstanders van die acties te staan. Zwarte actievoerders werden aangehouden en witte tegenstanders die met eieren en vuurwerk gooiden, werden met rust gelaten. En een cameraploeg, die op Ameland de lokale folklore wilde vastleggen, werden niet beschermd door de politie, maar dwingend op de veerboot teruggezet.

Bij bijna alle boerenprotesten trad de politie niet of nauwelijks op, met als smoes dat ze niets tegen die grote trekkers konden doen, maar het was meer dat ze er wel achter stonden en ja, die boeren waren soms ook hun buren. Zo zijn er nog tal van voorbeelden te geven, waaruit blijkt dat de politie niet zijn of haar bij wet vastgestelde taak verricht, maar de eigen mening voorrang geeft.

Een politieagent heeft vanzelfsprekend recht op een eigen mening, maar in zijn/haar functie-uitoefening mag dat geen doorslag geven. Oud-commissaris Bernhard Welten van Amsterdam deed er nog een schepje bovenop door naar de Duitse bezetting te verwijzen, toen bevelen van bovenop moesten worden opgevolgd, ‘zelfs wanneer die moreel verwerpelijk waren’ zoals met het oppakken en afvoeren van de Joden.

De oorlog als boegbeeld van goed en kwaad en de collaborerende politie als voorbeeld nemen; ook buiten 4/5 mei altijd prijs!