Pro-Israël-demo Londen overschaduwd door incident

In Londen is een grote pro-Israël-demonstratie gehouden. Zeker 40.000 mensen kwamen naar de Britse hoofdstad om hun steun te betuigen aan het land en om voor de gegijzelden in Gaza op te komen. De mars liep door de straten van het stadsdeel Westminster van het Parliament Square naar Downing 10 en verder. Twee rabbijnen op een podium werden uitgejouwd en moesten hun toespraak stoppen.

De optocht verliep gemoedelijk en eindigde in een veld met een podium, waar verschillende sprekers te horen waren. De liberale rabbijnen Charley Baginsky en Josh Levy van Progressive Judaism moesten echter van het podium af. De microfoon werd hun afgenomen door de organisatoren nadat ze hun steun hadden uitgesproken voor het idee van een onafhankelijke Palestijnse staat. Ook werden ze weggehoond door delen van het publiek.

Reuring

Ondanks dat de twee benadrukten dat ze de onafhankelijke staat er niet middels ‘geweld, terreur en het lijden van burgers’ moet komen, werd hen de mond gesnoerd. Over het incident ontstond veel reuring in de Joodse gemeenschap. Inmiddels hebben leiders van alle grote Joodse organisaties en instellingen een gezamenlijke brief geschreven, die op dinsdag werd gepubliceerd.

Leed en verdriet

In de brief staat dat het gejoel en het verwijderen van het podium ‘ons allemaal veel leed en verdriet heeft bezorgd’. Hoewel meningsverschillen binnen de gemeenschap onvermijdelijk zijn, benadrukten de leiders dat de taferelen die zondag te zien waren ‘onze gemeenschap niet helpen. Sterker nog, ze geven onze vijanden kracht, die er ongetwijfeld van genieten om zo’n Joods conflict op het openbare plein te zien spelen’.

‘We kunnen het allemaal eens of oneens zijn met de standpunten van rabbijn Josh Levy en rabbijn Charley Baginsky. Daar gaat het hier eigenlijk niet om. Waar we het wel allemaal over eens zijn, is hoe schokkend en verontrustend het was om de intolerantie te zien die twee senior collega’s uit de gemeenschap toonden. En we maken ons zorgen dat dit wederom een symptoom is van een steeds koortsachtigere en verdeelde sfeer binnen onze gemeenschap’.

De brief vervolgde: ‘Helaas, in een tijd waarin Joodse eenheid broodnodig is, is er in de Joodse wereld sprake van intern conflict en verdeeldheid. Wanneer er meningsverschillen ontstaan tussen individuele Joden of Joodse groepen – en dat is onvermijdelijk – dan is het onze plicht om harder te werken aan manieren om die met respect te bespreken, zodat we als volk kunnen blijven floreren’.