Beste Etty – column David Barnouw

Onlangs maakte de Volkskrant twee winnaars bekend van de Etty Hillesum Schijfwedstrijd, een competitie waarin deelnemers ingezonden brieven mochten schrijven naar wijlen oorlogsicoon Etty Hillesum. In de categorie volwassenen koos de jury voor de bijdrage van Daphne Heijdelberg. Anne Frank-deskundige en Jonet-columnist David Barnouw deed ook mee, maar viel niet in de prijzen. Op Jonet.nl deelt hij zijn bijdrage alsnog.

‘Beste Etty

We kennen elkaar nog niet zo lang en helaas alleen via deze geheime briefwisseling, maar jij bent mijn intelligentste vriendin aan wie ik alles vragen kan wat ik nog niet weet. Want mijn oudere en o-zo-wijze zus Margot weet wel veel en Papi is de liefste en slimste vader van de hele wereld, maar een meisje alleen als ik houd nog altijd vragen over.

Hier in het achterhuis als een vogeltje in een kooi denk ik veel meer na dan toen ik nog naar school ging en eigenlijk een oppervlakkig leventje leidde. Het leek wel heel leuk, met al die aanbidders en al mijn vriendinnetjes en mijn machtig interessante schoolleven en zo. Maar nu, vervolgd en op mezelf geworpen, leer ik toch veel meer van mijzelf en dus van de wereld. Dat is toch eigenlijk het mooie van de hele zaak; dankzij die moffen word je hier heel wijs.

Mijn eerste vraag is over hoe het nou met jou en die Julius Spier is. Hij is volgens mij maar twee jaar jonger dan Papi en ik wilde weten of jij net zo van hem houdt als ik van Papi. Of is het anders en veel meer en willen jullie samen een babietje krijgen? Als het een meisje wordt, wil je het dan Anne noemen?

Ach, ik weet nog zo weinig van zulke dingen af en ik durf het hier aan niemand te vragen. Misschien moet ik die saaie pier van een Peter eens in vertrouwen nemen, die weet in elk geval heel goed het verschil tussen een poes en een kater uit te leggen.

En waarom filosofeer je zoveel? Heb je al die wijze boeken echt allemaal gelezen of verzin je er ook wel eens wat bij? En heb je de vier boeken van Cissy van Marxveldt over Joop ter Heul wel gelezen, of vind je die te kinderachtig?

Ik niet hoor en het lijkt me erg vet; iets verzinnen en dat dan alle volwassen mensen denken dat het echt is! Ik kan het eigenlijk niet; alles wat in mijn dagboek staat, is echt gebeurt. Alleen mijn meeste Verhaaltjes zijn verzonnen, maar die tellen niet echt mee.

Ik weet eigenlijk niet of ik in God geloof: hoe zit dat bij jou? Je zegt wel dat die mijnheer Spier jouw bemiddelaar is tussen jou en God, maar dat snap ik toch niet goed. En wat vind je van het zionisme: zou je later echt naar die Palestijnse woestijn willen gaan? Ik voor geen goud, maar Margot wil wel, als verpleegster. En wat vind je van vrouwenemancipatie, ik  vind het wel wat, maar Papi is een echte oude Duitse legerofficier en moet er dus niets van hebben. En zijn alle jongens echt zo stom als ze meestal doen?

Beste Etty, na de oorlog moeten we elkaar maar vaak en lang zien om alles met elkaar door te nemen. En dan kunnen we er misschien een echt boek over schrijven: Twee Joodse Vriendinnen in de Oorlog of Verzet Per Pen iets dergelijks. Wat denk je ervan?

Je Anne.’