Frits Barend toont emoties in Op1: ‘Hoe durf je die vergelijking te maken!’

Journalist en opiniemaker Frits Barend heeft zijn mening geuit over mensen die de coronatijd en het lot van de boeren vergelijken met de Jodenvervolging en de Sjoa. Dat deed hij aan tafel in de talkshow Op1 toen acteur Jacob Derwig vertelde over een serie waarin hij speelt die over de Tweede Wereldoorlog gaat. In de media is het onderwerp in aanloop naar 4 mei weer actueel. Barend pleit voor beter Holocaust-onderwijs.

In de uitzending werden beelden getoond van FvD-leider Thierry Baudet, FdF-voorman Mark van den Oever en Viruswaarheid-man Willem Engel, die daarin de coronamaatregelen en het lot van de boeren vergelen met de Sjoa. Ook kwamen er beelden voorbij van demonstranten die hetzelfde deden. Dat alles emotioneerde Barend.

Barend kan dit niet aanzien, zei Barend. “Hoe dúrf je? Vuile schoften dat het zijn. Echt schoften zijn het! Hoe durven ze? Wordt er iemand vandaag van huis gehaald en met z’n kinderen naar een concentratiekamp gebracht? Hoe durf je de vergelijking te maken tussen Nederland anno 2023 en Nederland anno 1942/43. Nu ik het weer zie, het is echt ongelooflijk.”

Tafelgast Jort Kelder vroeg hem hoe deze Holocaust-verdraaiing bij deze mensen zou komen? Barend stelde dat circa 23 procent van de mensen niet gelooft dat de Sjoa is gebeurd. “Nee, dat hebben we verzonnen. Ik denk dat het onderwijs een heel belangrijke rol speelt. Dat je kinderen leert wat er gebeurd is. Dit soort vergelijkingen zijn zó schandelijk. Raakt dit jullie ook niet?”, vraagt Barend zich hardop af.

Daar voegde hij aan toe: “Ik hoop dat het iedereen aan tafel raakt. Misschien dat ik er wat geëmotioneerd door raak, omdat ik inderdaad mijn hele familie kwijt ben geraakt van mijn vaders kant. Hoe durf je die vergelijking te maken?” Bekijk het fragment hieronder:

Lees ook:
Roofkunst – column Frits Barend
‘De door de regering in 2001 benoemde Restitutiecommissie moet bepalen of kunstwerken van oorspronkelijk Joodse eigenaren in de Tweede Wereldoorlog onder dwang zijn verkocht aan kunsthandelaren en musea of vrijwillig zijn overgedragen. Verkoop door opgejaagde Joden van kunst in de oorlog is, zeg maar, een eufemisme voor diefstal van kunsthandelaren en musea. Helaas opereert de Restitutiecommissie een beetje in de onderste regionen van de aandacht…’