Naar de KunstRAI – column Roland Vos

Jezelf geregeld in andere werelden dan de jouwe begeven: dat is het devies van Roland Vos. Voor het eerst ging hij naar de KunstRAI en daar keek hij zijn ogen uit. ‘En natuurlijk kreeg ik ook de vraag: kan jij voor Israël en de Joden zijn maar tegen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu? Dus ik maar weer uitgelegd wat zionisme nou eigenlijk echt is’.

Tussen alle drukte door met werken in de musea van het Joods Cultureel Kwartier, varen over de Amsterdamse grachten en de organisatie van Koningsdag en 4 mei, had ik ook nog even tijd voor de KunstRAI, een van de twee kunstbeurzen die de RAI jaarlijks rijk is. Op uitnodiging van collega schipper en kunstenaar maar vooral ook vriend Joram Baruch mocht ik mee.

Ik had niet echt goed geluisterd en dus dacht dat ik naar de veel chiquere PAN ging, maar deze beurs is veel ‘losser’ en bleek boven verwachting leuk. De wat rommelige opstelling van witte wanden dwong ons te dwalen tussen opjecten en mooie en soms minder mooie kunstwerken aan de wanden verspreid door de grootste hal van de RAI.

Omhelzingen

Bjjzonder ook om te wandelen met een insider die vele standhouders en kunstenaars kent. Omhelzingen, handen schudden en soms een zoen. Aan iedereen werd ik ook voorgesteld. Al weg lopende kreeg ik elke keer te horen wie het was, waar hij hem of haar van kende en welke geheime inside informatie er was.

De ruwe vloer op deze kunstbeurs deed denken aan de vloer in een atelier of werkplaats, waardoor je het gevoel had nog dichter bij de makers te komen. Bij een stand lag de bekende Sol Lewitt-keppel. Ha, die heb ik ook, dacht ik. Grappig dat tussen mijn honderden keppels dus ook een kunstwerk zit.

Snoopy

Een paar schokkende kunstwerken kosten mij wat tijd en moeite om te begrijpen en verwerken: Snoopy geplakt op een achtergrond van krantenknipsels uit de Tweede Wereldoorlog. Intrigerend en een beetje gek: al het slechte nieuws van een oorlog en dan daar midden in, een schatig stripfiguur’

Maar nog interesanter was de gigagrote overgeschilderde voorpagina van de “Stars and Stripes’ met als kop Hitler is dead en een geschilderde kop van Hitler erbij. Pfff, die kwam binnen maar bleef ook boeien. Het zag eruit alsof op deze plek elk ander staatshoofd gemeld had kunnen worden.

Beatrix

Geen woede, geen kwaad woord, geen feeststemming. Gewoon klinische verslaggeving zoals journalistiek ook gewoon zou moeten zijn. Hier had ook gewoon Trump of Clinton of Beatrix kunnen staan.Ook appart dat ik maar twee stel Joodse bekenden tegenkwam. En dat in Amsterdam-Zuid. Die gaan waarschijnlijk naar de veel pretentieuzere PAN.

Wel hadden we een bijzondere ontmoeting met de voorzitster van het Herdenkingscomité Slavernijverleden, waar zich een heerlijk gesprek ontspon over zwarte en witte mensen, wereldpolitiek en nog meer. Natuurlijk kreeg ik ook de vraag: kan jij voor Israël en de Joden zijn maar tegen Netanyahu? Dus ik maar weer uitgelegd wat zionisme nou eigenlijk echt is.

Andere werelden

Het bijzondere van wat ik probeer te doen, is mij begeven in andere werelden. De ene dag tussen de bezoekers van het Joods Cultureel Kwartier, de andere dag een beetje gek doen op de Amsterdamse grachten als schipper bij Captain Jack, de volgende dag tussen BN’ers op een foodbeurs en nu tussen de kunstenaars en galeriehouders op deze bijzondere beurs.