Slotconcert Lenny Kuhr helemaal uitverkocht

In het Utrechtse Schiller Theater is het komende zondag zover: dan staat Lenny Kuhr er voor het laatst op de planken. Voorgoed, want de zangeres vertrekt nadien naar Israël vanwege het gespannen sociale klimaat in Nederland. Ook het groeiende antisemitisme en de verstoringen van haar concerten door anti-Israël-activisten spelen een rol. Fans, supporters en belangstellenden komen zondag naar de Domstad om haar nog een keer toe te juichen.

Een paar maanden geleden maakte Kuhr bekend op aliya te gaan. Niet alleen het klimaat en de verstoringen, maar ook dreigmails waren voor haar redenen om te vertrekken. Vrijdagavond staat ze in Dordrecht en zondag in Utrecht, wat voor de laatste keer zal zijn. Omwille van de grote vraag werden extra optredens gepland. Ook die waren snel uitverkocht.

Emotioneel

Het feit dat zoveel mensen Kuhr nog een keer willen zien en haar steunen, maakt de laatste weken voor de zangeres heftig en emotioneel. “Na de voorstellingen nemen mensen uitgebreid afscheid. Er staan lange rijen, dus dat duurt vaak ook lang. Dat is mooi, maar het doet me ook zeer,” zegt Kuhr tegen RTV Utrecht. Ze vindt haar afscheid ‘eigenlijk een soort stervensproces’.

Onduidelijk

De entertainer noemt haar gang naar Israël ‘een sprong in het diepe’. Ze verwacht wel muziek te blijven maken, omdat ze nu eenmaal muzikant is, al is nog onduidelijk in welke vorm. “Ik weet gewoon echt niet hoe het zal gaan Het zou kunnen dat ik daar wat liedjes op ga nemen.” In Israël wonen haar kinderen en kleinkinderen. Ook echtgenoot Rob Frank zal met haar meegaan.

Op aliya

Kuhr werd Joods toen zij 25 jaar was en komt voor haar geloof uit. Ook heeft ze kinderen die in Israël wonen en kleinkinderen die in het Israëlisch leger dienen of hebben gediend. Na 7 oktober zocht ze een van hen op. Met haar man Rob verlaat ze Nederland na haar laatste optreden, in mei. “Wij hebben besloten om naar Israël te gaan. Het klimaat voor Joden is niet meer goed hier in Nederland.”

Doorslag

Dat de gezondheid van haar echtgenoot, Rob Frank, achteruit ging, gaf de doorslag. “Mijn man zei dat hij het volgend seizoen niet meer aan kan. We hebben alles samen gedaan. Rob was mijn manager, hij deed de boekingen, hij kookte voor de band, hij deed het winkeltje bij optredens, hij was gewoon onderdeel van het team. Nu hij niet meer kan, moet ik hem volgen. Wel met pijn in mijn hart.”

Dankbaar

Na het bekendmaken van haar vertrek, in februari, was Kuhr op zoek naar een woning in Israël, schreef Omroep Brabant. Ze is Nederland niettemin dankbaar. “Zoveel lieve fans, zoveel mooie dingen kunnen doen. Ik heb een enorm gevoel van dankbaarheid. Dankbaar dat ik alles op hoog niveau en tot op deze leeftijd heb mogen doen.” In Israël wil ze nog wel liedjes maken en die zingen, onder andere voor op Spotify.”

Auschwitz

Lenny Kuhr werd op 22 februari 1950 geboren in Eindhoven. Voor haar tiende verjaardag kreeg ze een gitaar en op de muziekschool ontdekte ze haar zangtalent. Toen ze twaalf jaar oud was, maakte ze een reis naar Auschwitz en haar ontstond een voorliefde voor Poolse, Jiddische en Hebreeuwse volksliedjes. In de jaren zestig ging ze meedoen aan talentenjachten, met succes.

Songfestival

Kuhrs grote doorbraak kwam nadat ze in 1969 het nationaal songfestival won met de Troubadour, waarmee ze naar het Eurovisie Songfestival in Madrid ging. Daar won ze, waarna haar naam definitief was gevestigd. Na haar overwinning kreeg Kuhr een internationaal platencontract bij Phonogram in Frankrijk. Begin jaren zeventig was ze vooral actief én succesvol als Franstalig zangeres.

Uitgekomen

Gedurende de jaren zeventig was Kuhr in Frankrijk en Nederland actief. In 1974 ontmoette ze een Joodse kno-arts, die haar neus opereerde nadat ze in mei 1973 het slachtoffer was geworden van mishandeling op het station van Haarlem. Het voorval leidde tot Tweede Kamervragen over de toenemende agressie in treinen en op stations. Samen kregen ze twee dochters. Kuhr werd ook Joods.

Altijd actief

Kuhr’s tweede grote hit was het lied Visite, waarmee ze in 1980 hoog scoorde. Het lied was gezongen samen met het Franse kinderkoor Les Poppys. De jaren daarop verschenen een aantal albums en singles die het succes van Visite niet konden evenaren. Toch bleef Kuhr altijd zingen en actief, theater- en concertzalen vullen en vele nieuwe albums maken. Haar fans bleven haar trouw en ze beleefde plezier aan haar werk.