Vuistregels in een ziekenhuis – column Jonath Weinberger

Een spoedopname in het ziekenhuis vanJonath Weinberger kreeg een onverwachte wending, omdat een verpleegkundige een opmerkelijke beslissing nam. Door het gedrag van de medewerkster komen de gezondheid en mensenlevens in de polder in gevaar. Weinberger overweegt stappen te nemen tegen het ziekenhuis.

Het kan verkeren. Ook in Nederland. En getrouw aan mijn perfectionisme, wanneer iets bij mij verkeerd loopt, dan gaat het spectaculair mis. Ik zal u de bloedige details besparen – die hou ik liever voor mijn volgende therapiesessie – maar het komt erop neer dat ik twee maanden geleden spoedeisende hulp nodig had. Ik had gelukkig een geweldige huisarts die me fantastisch heeft bijgestaan tot de ambulance arriveerde. Ook de ambulanciers waren professioneel en stelden me zo goed mogelijk gerust, in hoeverre je dat kan in een dergelijke situatie.

Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis liep het echter mis. Toen ik arriveerde in de ruimte waar de dokter en een verpleegster me opwachtten, schrok ik heftig. De verpleegster droeg op haar uniform een grote pin in de vorm van een vuist in de kleuren van de Palestijnse vlag.

Gebalde vuist

Laat me je verzekeren: als zionistische Jood met bovendien de Israëlische nationaliteit, voel je je op zo’n moment heel onveilig. Er ging op dat moment zoveel door mijn hoofd. Ik had ook de TikTok-filmpjes gezien waarin verpleegkundigen dreigden zionistische patiënten te zullen afmaken. En in Australië is al eens een zaak geweest.

Het zionistische gedachtengoed valt misschien niet direct van me af te lezen, maar mijn familienaam maakt mijn Joodse achtergrond duidelijk. En laten we eerlijk zijn, vele fervente anti-Israëldemonstranten verschuilen zich achter het woordje ‘anti-zionist’, maar in werkelijkheid zijn het vaak ordinaire Jodenhaters. Ik vond het dan ook totaal niet gepast dat een zorgkundige dit politiek statement droeg op een plaats waar ik een medische spoedingreep moest ondergaan.

Het ging zelfs niet om een Palestijns vlaggetje, maar om een heuse vuist, een symbool van militant verzet, en dat hoort niet in een ziekenhuis. Een ziekenhuis moet een neutrale, veilige zone zijn voor iedereen. Bovendien gelden er voor ziekenhuispersoneel vaak strenge kledingvoorschriften: het dragen van opvallende sieraden is uit den boze wegens hygiënische redenen.

Zorg geweigerd

Instinctief fluisterde ik de ambulancier toe dat ik me niet veilig voelde om verzorgd te worden door iemand die een dergelijke politiek statement etaleerde. Hij vroeg de verpleegster in kwestie voorzichtig of ze haar Pally-pin kon afdoen. Zij reageerde verontwaardigd, mompelde dat ze me dan niet wenste te verzorgen en liep de kamer uit. Er moest een nieuwe verpleegkundige gevonden worden, en dat terwijl ik dringende hulp nodig had.

Het was waanzin, want zowel wettelijk als ethisch gezien, hoort een zorgverlener elke patiënt te verzorgen ongeacht afkomst, religie, politieke overtuiging of seksuele geaardheid. Gelukkig kwam iets later een heel vriendelijke verpleegster, die me de hele procedure met bemoedigende woorden toesprak en mijn hand vasthield. Dat was alvast beter dan een militant gebalde vuist.

Onprofessioneel

Neen, ik heb nog geen klacht ingediend bij het ziekenhuis, maar overweeg het wel. Mijn prioriteit lag eerst bij mijn fysiek en mentaal herstel. Misschien maak ik er binnenkort werk van en dan hoop ik dat deze verpleegster op haar vingers (of vuist) zal worden getikt vanwege haar onverantwoord en onprofessioneel gedrag. Maar wie weet, in deze onvoorspelbare tijden, blijkt het recht niet altijd meer te zegevieren.

Zou dit in  een Belgisch ziekenhuis ook kunnen gebeuren? Ik wil graag zeggen dat een dergelijk tafereel daar niet had kunnen plaatsvinden, maar in het huidige anti-Israël-klimaat twijfel ik. Want ook in België gebeuren steeds vaker onaanvaardbare zaken. Het kan verkeren…