Wielrenner Ashley Usiskin wordt Nederlandse vlaggendrager op Maccabiade

Binnenkort is het weer zover: de vierjaarlijkse Maccabiah Games oftewel Maccabiade wordt gehouden. In Israël verzamelen equipes uit tachtig landen zich om te strijden om het goud, zilver en brons. Ons land is met Maccabi Nederland vertegenwoordigd, de Joodse sportvereniging die traditiegetrouw een grote afvaardiging naar de Maccabiade stuurt. Dit jaar mag wielrenner Ashley Usiskin de vlag dragen. Tijdens de openingsceremonie in het Teddy Stadion in Jeruzalem zal hij de Oranjeploeg aanvoeren, zo maakt het Maccabi Games Comité van TeamNL bekend.

Usiskin is sinds jaar en dag betrokken bij de Maccabi Cycling Club, MCC [een onderdeel van Maccabi Nederland, red.]. Het begon met fietsen op de zondagochtend, maar inmiddels is deze vereniging uitgegroeid tot een grote club die er in de zomer meerdere keren per week op uit gaat en in de winter binnen traint op spinning-fietsen. ‘Niet alleen is Ashley al jaren een onmisbaar onderdeel van MCC, maar hij is ook betrokken geweest bij het (opnieuw) opzetten van Wielrennen als discipline op de Maccabiade’, schrijft het Comité op Facebook. ‘Zowel in 2017 in Israël als in 2019 in Boedapest heeft het wielerteam onder de bezielende leiding van Ashley geknokt, met bijbehorende gewonnen medailles als resultaat’.

Zijn betrokkenheid is niet de enige reden om Usiskin aan te wijzen als vlaggendrager van TeamNL. ‘Ashley zit op dit moment in een medische achtbaan en wij zien vanaf de zijlijn hoe hij hier als een held mee omgaat. Naast het opnemen van podcasts om mensen mee te nemen in zijn verhaal, zit hij ook nog steeds regelmatig op de fiets. Dat blijft namelijk uiteindelijk zijn grote passie’. Het Comité vervolgt: ‘Toen wij vroegen of hij van plan was om toch deel uit te maken van TeamNL tijdens de Maccabiade, twijfelde hij geen moment. Mocht het niet als wielrenner zijn (wat hij overigens wel gaat proberen), dan wel als teammanager voor zijn team! Ashley is hèt voorbeeld voor ons allen en daarom zijn wij er trots op dat hij TeamNL vertegenwoordigt bij de openingsceremonie als teammanager, wielrenner en vriend’.

Usiskin zal zich op 14 juli voegen bij de vlaggendragers van de 79 andere deelnemende landen. In totaal worden er zo’n tienduizend sporters van over de hele wereld in Israël verwacht. De laatste ‘Joodse Olympische Spelen’ werden in 2017 gehouden. Vanwege de coronatoestand vorig jaar, werd deze editie met een jaartje uitgesteld. Nu Israël weer helemaal open is voor bezoekers van buitenaf kan het sportfeest volgende maand beginnen. In 2017 pakte Oranje onder meer goud met het heren hockeyteam en de karateka’s Bryan Lusse, Sammy Schipper en Ruben Heijmerink. Verder was er twee keer zilver bij het wielrennen op de weg.

Over de Spelen
Het evenement was voor het eerst in 1932 met 390 atleten uit achttien landen, waaronder zestig sporters uit Arabische landen. In 1935 waren de tweede Maccabiah Games een feit met ruim duizend atleten uit 28 landen; in die periode had Hitler de macht in Duitsland overgenomen en was het voor Joodse sporters in vooral Duitsland en Oost-Europa moeilijker te sporten, en te reizen. Joodse sporters die naar het Britse mandaatgebied Palestina reisden, bleven daar vaak wonen.

Na de Tweede Wereldoorlog en de verschrikkingen van de Sjoa duurde het een paar jaar voordat er een nieuwe Maccabiade kon plaatsvinden. Dit gebeurde in 1950 in de pas twee jaar oude Staat Israël. Vanaf de vierde editie vond het evenement iedere keer één jaar na de Olympische Zomerspelen plaats, zo ook dit jaar. Dit jaar worden de Spelen voor de 21ste maal georganiseerd. Verder zijn er nog Europese Maccabi Spelen. Deze wisselen om de vier jaar van stad. De laatste Europese Spelen waren in 2019 in Boedapest. Volgend jaar staat er weer een nieuwe Europese editie gepland.

Lees ook:
‘De Maccabiade is altijd een feestje’ – interview David Beesemer
“Voor mij was het een supermooie ervaring,” zegt voorzitter David Beesemer van Maccabi Nederland over de openingsceremonie van de Europese Maccabia Games in Berlijn. “We kwamen binnenlopen op de Walbühne, een kleiner amfitheater dan het grote Olympiastadion. Het duurde zoals altijd erg lang voordat we naar binnen konden. Maar als je eenmaal binnen bent en rondloopt in je Oranjetenue, dan valt het allemaal van je af.”