Geen fout land – column Harry Polak

Wie de moeite neemt om een duik te nemen in de lange Joodse geschiedenis zal ontdekken dat Joden slachtoffer waren van imperialisme, verdrijving, discriminatie en volkerenmoord, schrijft columnist Harry Polak vanuit Israël. Ja, Israël maakt fouten maar is geen fout land, concludeert hij.

De Romeinen vestigden rond het begin van de Westerse jaartelling een indrukwekkend imperium. Daartoe behoorde ook Judea, het toenmalige Joodse land. Joden waren opstandig en een pain in the ass voor Rome. Dat leidde ertoe dat de Tempel in Jeruzalem rond het jaar 70 werd verwoest. Daarbij vielen veel doden.

Dat zal ze leren, moeten de Romeinen gedacht hebben. Zonder Tempel zijn ze nergens meer. Maar er was reeds naast de eredienst in de Tempel een ander Jodendom ontstaan dat meer uitging van studie en gebed, niet zozeer van dierenoffers. Bovendien was de priesterkaste die de scepter zwaaide in de Tempel in een kwaad daglicht komen te staan, want ze heulden met de Romeinse machthebbers. 

Palestina

Het priesterschap was voorts een zaak van overerving, terwijl het rabbijnse Jodendom weggelegd is voor iedereen die wil studeren op de heilige teksten om op die manier de Allerhoogste te dienen. Toen Joden later opnieuw in opstand kwamen tegen de Romeinse overheersing werden zij op grote schaal uitgemoord en grotendeels verdreven uit hun land. Rome doopte Judea om tot Palestina.

Aftakking

Einde Jodendom, zullen de Romeinen gedacht hebben. Van die lui zullen we geen last meer hebben. Echter, het vanuit het Jodendom als eigenstandige religie uitgegroeide christendom werd in latere eeuwen de staatsreligie van het Romeinse rijk. Rome werd van binnenuit opgegeten, zou je kunnen zeggen, door een aftakking van het Jodendom.

Grondgebied kwijt

Dat is allemaal lang geleden. Niettemin zijn de sporen van het Romeinse Rijk tot op de dag van vandaag merkbaar. Zo vormden de grote rivieren in Hollandse delta de grens van het toenmalige rijk. Dat verklaart in hoge mate het culturele verschil tussen het noorden en zuiden van Nederland. Voor Joden waren de gevolgen van de komst van de Romeinen veel ingrijpender: zij verloren hun grondgebied wat leidde tot een eeuwenlange diaspora.

Mohammed

Zonder eigen land waren Joden opgejaagd wild. Zo werden zij in de Middeleeuwen uit tal van Europese landen gezet. En als dat niet gebeurde, werden ze sterk gediscrimineerd, vervolgd en zelfs vermoord. Ook in de Arabische wereld was sprake van moordpartijen, zoals het uitmoorden van een Joodse stam door de profeet Mohammed omdat ze werden beschuldigd van verraad. Hieraan kan nog een lange lijst van Arabische pogroms worden toegevoegd.

In zee

De wereld van de islam kent geen Holocaust in tegenstelling tot Europa. Niettemin hebben Arabische landen lange tijd gedreigd met het in de zee drijven van de Joden in Israël. En het huidige Iran laat er geen twijfel over bestaan wat hun duistere intenties zijn met de Joodse staat en zijn inwoners – al bestaat een kwart daarvan uit niet-Joden.

Het is intrigerend dat het Joodse slachtofferschap na de Tweede Wereldoorlog sinds het ontstaan van Israël in 1948 steeds meer is getransformeerd naar Joods daderschap. Wat Joden overkwam (zie het begin), wordt hen nu vol overgave voor de voeten geworpen.

Het zionisme, het streven naar de heroprichting van een eigen staat voor Joden – met ruimte voor tal van minderheden, lees de Onafhankelijkheidsverklaring van de Joodse staat – zou een vorm van ‘Westers imperialisme’ of ‘vestigingskolonialisme’ zijn. Maar zionisme was juíst verzet tegen het Ottomaanse imperialisme en het daaropvolgende Britse kolonialisme in het Heilige Land.

Hoe kan het Westers zijn als de helft van de Joden in Israël uit de Arabische wereld komt?

Nadat de Joodse staat werd opgericht in 1948, volgde er een oorlog gestart door omringende Arabische landen. Daarbij kwam een vluchtelingenstroom op gang kwam en werden Joden beschuldigd van verdrijving (etnic cleansing). Dat er daarna een minstens zo grote stroom van Joodse vluchtelingen uit Arabische landen volgde, telt blijkbaar niet.

Gelijk voor de wet

Voorts zou er sprake zijn van ‘apartheid’, dus wettelijk verankerde discriminatie van de Arabische (of Palestijnse) minderheid. Wat Joden werd aangedaan – zoals de onthouding van burgerrechten – zouden zij nu op anderen botvieren. In Israël zijn alle staatsburgers echter gelijk voor de wet.

De climax van de omdraaiing van slachtofferschap naar daderschap is de beschuldiging van genocide. Zes miljoen op industriële wijze vermoorde Joden worden gelijkgesteld aan Palestijnse doden – inclusief tal van Hamasstrijders! – ten gevolge van een verschrikkelijke urbane oorlog in Gaza.

Maar het kan nog erger als antizionisten en andere Jodenhaters erin zouden slagen om Israël als Joodse staat te doen verdwijnen, zie beneden. Het aantal lieden dat daar moeite mee heeft, slinkt met de dag. Een volk met een eigen religie en cultuur, eigen taal en een eeuwenlange eigen geschiedenis verdient een eigen land. Israël maakt fouten. Welk land niet?