Israël als zondebok – column Harry Polak

Een overdenking van columnist Harry Polak. Vanuit Israël slaat hij de manier waarop Nederlanders met Israël omgaan gade. Trouw, Tweede Kamerleden, maar ook zelfs vrienden; allen zijn Israël steeds meer als bliksemafleider gaan beschouwen. Alles wat Israël is, doet of laat is slecht, aldus velen. Het land is de zondebok geworden.

Tijdens de Vuelta, de Spaanse wielerronde, werd het Israëlische team tijdens een ploegentijdrit geblokkeerd door pro-Palestijnse betogers. Er deden zich gelukkig geen ongelukken voor. Dat had makkelijk gekund, want de renners kwamen met een snelheid van zo’n vijftig kilometer per uur op de betogers af. De wielrenners, vooral niet-Israëli’s overigens, moesten voluit in de remmen om ellende te voorkomen. Achteraf gaf de ploegleiding aan dat het ieders goed recht is om te demonstreren, doch met hun actie hadden de demonstranten de renners en zichzelf in gevaar gebracht.

Sportboycot

De hoofdredactie van Trouw heeft vast ingestemd met de protestactie. In hun commentaar van 26 augustus geven ze aan dat ‘niet valt uit te leggen’ dat Israëlische sporters nog mee mogen doen, terwijl Russen worden uitgesloten. Trouw ziet hierbij over het hoofd dat Rusland Oekraïne binnenviel, doch dat Israël Gaza pas binnentrok nadat Hamas de oorlog op 7 oktober 2023 begon met een ongekende invasie van het gebied rond de Gazastrook.

‘Tweede Adolf Hitler’

Zo zijn er meer verschillen te signaleren tussen de oorlog van Rusland met zijn vroegere vazalstaat en de zoveelste oorlog van Hamas met de naburige Joodse staat. In het laatste geval wordt er van alles bijgehaald, zoals genocide, racisme, apartheid en kolonialisme, waaraan Israël zich schuldig zou maken. Als het om Rusland gaat, hoor ik niemand beweren dat het land geen bestaansrecht heeft of andere uiterst vijandige uitlatingen. Poetin wordt voor despoot uitgemaakt, wat me een uitgemaakte zaak lijkt, doch Netanyahu wordt zelfs uitgemaakt voor een ‘tweede Adolf Hitler‘.

Net zoals Trouw het simpele feit negeert dat Hamas Israël binnenviel (en hoe!) wordt er nauwelijks aandacht aan besteed dat een ruime meerderheid van de Israëli’s al geruime tijd te kennen heeft gegeven dat de oorlog met Gaza beëindigd dient te worden. Natuurlijk moet Hamas verdwijnen, maar de nog resterende gegijzelden gaan voor.

Nuance weg

De felle discussies over het langslepende conflict blinken doorgaans niet uit door veel nuance. Nu is die compleet zoek. Alles ligt aan die verdomde Joodse staat die zo snel mogelijk opgedoekt dient te worden, aldus de meute. En het ligt ook nog eens aan alle Israëli’s, want anders begrijp ik niet waarom een Israëlische arts van het Soroka-ziekenhuis in Be’er Sjeva de toegang is ontzegd door diverse Nederlandse universitaire ziekenhuizen. Hij wilde het hebben over zijn medische expertise met trauma-behandelingen van oorlogsslachtoffers en de onderlinge samenwerking tussen Joodse en Arabische artsen in zijn ziekenhuis. Soroka staat open voor iedere patiënt uit de omgeving.

Of het nu om Israëlische Bedoeïenen, Joden of Palestijnse patiënten uit Gaza gaat, het maakt niet uit, want voor een medicus zijn die allemaal gelijk. Het kon eigenlijk niet missen dat deze arts, hoofd van de intensive care-afdeling, door pro-Palestijnse actievoeders die victorie kraaiden over de boycot die hem ten deel viel, voor een ‘fucking nazi’ is uitgemaakt.   

Geen twijfel

Dat velen geschokt zijn door de oorlogsbeelden en horrorverhalen uit Gaza is volkomen invoelbaar. Of alles klopt wat uit de koker van Hamas komt, valt te betwijfelen. In mijn discussies met Nederlandse vrienden merk ik dat mijn twijfel niet aan hen is besteed. Ook niet als ik aangeef dat die rottige oorlog naar mijn idee al lang voorbij had moeten zijn in het belang van gegijzelden en Gazaanse burgers, oud en jong, man of vrouw. Het is dan nog wel de vraag hoe Hamas te stoppen.

Ik heb me afgevraagd of het hen vooral om de ellende op zich gaat. Maar dat is het niet, of in ieder geval niet alleen. De beelden en reportages uit Soedan zijn vele malen verschrikkelijker. En over de afschuwelijke burgeroorlog in Syrië, waar ook daar wonende Palestijnen slachtoffer van waren, heb ik hen eerder niet of nauwelijks gehoord.  

De Joden

Er is dus iets anders aan de hand als het de oorlog in Gaza betreft, waarover het debat met ongekende felheid wordt gevoerd. Is het bittere teleurstelling dat ‘uitgerekend Joden hiertoe in staat zijn’? Joden die na de Holocaust ‘toch beter hadden moeten weten’? Of heeft het puur te maken met het hardnekkige vooroordeel dat ‘Joden nu eenmaal niet deugen’?

Antisemitisme en antizionisme als verklarende factoren voor de bezetenheid waarmee de oorlog in Gaza allesoverheersend is geworden, is te makkelijk, te voor de hand liggend. Het zit dieper naar mijn idee. Het komt door het schuldgevoel in het Westen over de Holocaust, racisme en kolonialisme. Dat soort zaken wordt op Israël als de perfecte zondebok geprojecteerd. Israëli’s staan in de ogen van Westerlingen nu eenmaal dichterbij dan Arabieren. Waar de islamisten van Hamas voor staan, boeit de meesten amper. Dat is ver van hun bed.