Renée Citroen

is publicist en actief in georganiseerd Joods Nederland. Ze werd in 1948 geboren in het huis aan Amsterdamse Kalverstraat 1 boven de juwelierszaak, die van 1859 tot 1971 van de familie Citroen was. Op haar vierde verhuisde ze naar het Gooi. Na haar schooltijd ging ze in Amsterdam studeren en kwam ze weer terug aan de Kalverstraat.

Citroen werkte in de jaren tachtig als redactielid bij Amnesty International, dat toen nog strikt neutraal was. Ze ontdekte haar Joodse identiteit via praatgroepen en de beroemde Woudschotenconferenties van Joods Maatschappelijk Werk (JMW), ging voor Joodse media als Blanes, de Benjamin, het NIW en het Jonag Bulletin schrijven. Later was ze jarenlang actief als columniste voor de Crescas Nieuwsbrief. 

Renée Citroen is lid van de grote familie Spanjaard – schreef ook daar voor het magazine – waardoor ze vaak de verzuchting hoort: jij bent ook van iederéén familie. Ze was medeoprichter en bestuurslid van het Joodse kerkgenootschap Beit Ha’Chidush en mede-auteur van de boeken Sidur en De Nieuwe Hagada. Ingezonden brieven schrijven als opvolgster van Henriëtte Boas z.l. vindt ze belangrijk, eerst in NRC, nu in Trouw. 

Daarnaast houdt Citroen de website bij van de Joodse begraafplaats in Overveen en zorgt ze met de andere bestuursleden voor de restauratie en het onderhoud van deze bijzondere plek. Voor Jonet.nl heeft ze het motto van haar betreurde achterneef Michael Jacobs z.l. overgenomen: ‘Iedereen heeft recht op mijn mening’.