De misleidende argumenten tegen ritueel slachten – column Hanneke Gelderblom

Iedereen die vlees eet en nadenkt, beseft dat hiervoor dieren worden geslacht. Dat dit pijn doet is een feit. Maar het uitgangspunt in zowel de Joodse als de islamitische voorschriften is identiek. het dier moet zo min mogelijk lijden. Een dier moet daarom in alle rust worden vervoerd naar de plek waar het wordt geslacht en nog kunnen eten en drinken.

De initiatiefwet van de Partij voor de Dieren stelt dat in  reguliere slacht veel minder sprake is van lijden. Want dieren worden, verdoofd of bedwelmd. Daarmee wordt de rituele slacht weggezet als dieronvriendelijk en zou de reguliere slacht veel minder dieronvriendelijk zijn.

Deze misleiding ligt in het woordgebruik.

Bij verdoven denkt vrijwel iedereen aan een narcose bij een operatie of een prik in je wang door de tandarts bij een pijnlijke behandeling. Een paar uur later ben je weer bij bewustzijn of loop je vrolijk rond, kiespijn weg en verdoving uitgewerkt.

Bij de reguliere slacht is daarvan geen sprake. Verdoven betekent dat het dier een masker op krijgt en een kogel of pin door de hersens geschoten krijgt, en dat het nooit meer kan lopen. De opzet is om hersendood te veroorzaken. Neurologen stellen echter dat niet bewezen is dat bij verlies van hersenschors-activiteit er automatisch ook afwezigheid van pijn is. De onderzoeken die PvdD-leider Marianne Thieme aanvoert, gaan daarvan wel uit. Neurologen benoemen echter het ontbreken van wetenschappelijke onderbouwing.

Stuiptrekkend van de pijn
Ook is bekend dat bij de reguliere slacht het in ongeveer tien procent van de gevallen misgaat en dat het dier stuiptrekkend van de pijn wordt opgehesen om verder te worden geslacht. Het gaat hierbij trouwens om zeven keer zoveel dieren dan het totale aantal in de rituele slacht.

Bedwelmen, het andere woord, betekent dat ze met een aantal beesten in een ruimte worden gejaagd, om dat te worden opgesloten en vergast. Ook hiervan zijn beelden bekend. Daaruit blijkt dat de dieren tot tegen het plafond springen van angst. Dat is dus de reguliere slacht en die zou dus minder dieronvriendelijk zijn. Al deze argumenten dienen om de rituele slacht onmogelijk te maken.

‘De Partij voor de Dieren doet voorkomen alsof Joden en moslims dierenwelzijn niet minstens even belangrijk vinden’Hanneke Gelderblom

Convenant
Nadat de initiatiefwet van de partij voor de dieren eind 2011 in de Eerste Kamer naar de prullenmand werd verwezen, is er jarenlang gewerkt aan de opzet van een convenant, dat destijds werd voorgesteld door toenmalig staatssecretaris Henk Bleeker (CDA) van Landbouw. Na jaren van overleg werd het convenant in 2018 in werking gesteld. Hierbinnen werken aangewezen personen uit de Joodse en islamitische gemeenschap samen met ambtenaren van het ministerie en dierenartsen. Er is bijvoorbeeld altijd een dierenarts aanwezig bij de rituele slacht. Dit maakt het vlees duurder, maar men heeft het er voor over.

De opleiding tot ritueel slachter is veel strenger en duurt langer dan die van slachters in een regulier slachthuis. De voorgeschreven halssnede maakt dat het dier binnen enkele seconden bewusteloos is. Het convenant stelt hiervoor een uiterste grens van veertig seconden. Marianne Thieme beweert in haar opnieuw ingediende initiatiefvoorstel dat de dieren soms wel minuten lang lijden. Ook  hier is sprake van misleiding om de publieke opinie te beïnvloeden en de rituele slacht verboden te krijgen.

Mensenrechten
Het tweede en belangrijkste argument tegen de, overigens zonder nieuwe argumenten opnieuw ingediende initiatiefwet, blijft de noodzaak tot het eerbiedigen van mensenrechten. Het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM) stelt dat minderheden rechten hebben bij onderwerpen die voor hun gemeenschap van essentieel belang zijn. Rechten die niet mogen worden afgenomen, zelfs niet wanneer de meerderheid anders van oordeel is. In 2011 was dit het doorslaggevende argument in de Eerste Kamer voor het verwerpen van Thieme’s toenmalige initiatiefwet.

Er zijn slechts drie redenen dat dit mensenrecht niet zou mogen gelden. Veiligheid, openbare orde en goede zeden. De Partij voor de Dieren kiest uiteraard voor het in ‘strijd zijn met de goede zeden’. De partij daarbij voorkomen alsof Joden en moslims dierenwelzijn niet minstens even belangrijk vinden.

‘Het is te hopen dat de Tweede Kamerleden alle stukken zorgvuldig lezen en zich niet laten sturen door misleidende, populistische sentimenten’Hanneke Gelderblom

De Raad van State, die altijd, ieder wetsontwerp van een uitgebreide toelichting voorziet, heeft inmiddels meerdere malen vastgesteld dat de argumenten van de PvdD niet afdoende zijn om het EVRM buiten werking te stellen. Nederland is immers een land dat zich terecht beroept op zijn mensenrechtenbeleid. Op allerlei gebieden. Het op termijn – over vijf jaar  – beëindigen van het recht op de rituele slacht is een ernstige aantasting van de mensenrechten van moslims en Joden. Het is te hopen dat de Tweede Kamerleden alle stukken zorgvuldig lezen en zich niet laten sturen door misleidende, populistische sentimenten.

Deze column is mede mogelijk gemaakt door Stichting Maror.